Woord & Dienst augustus 2014 / Mijn naaste

‘Ik kan geen Samaritaan meer zien’, verzuchtte ik toen het zoveelste artikel binnenkwam waarin op de een of andere manier – gevraagd of ongevraagd – gerefereerd werd aan Lucas 10. Zonder twijfel kan gesteld worden dat dit overbekende verhaal hét christelijke ijkpunt is wanneer het gaat om naastenliefde. Het geeft dan ook heel concreet en beeldend antwoord op de expliciete vraag: ‘wie is mijn naaste?’

Maar daarmee zijn we er niet. Met het kleiner worden van de wereld groeit het aantal hulpbehoevende naasten exponentieel, met als risico dat mogelijke Samaritanen afstompen of opbranden. Over het eerste filosofeert emeritus hoogleraar Ruurd Veldhuis, op de noodzaak grenzen te stellen gaat een andere docent ethiek in: Nico van der Voet. En dat zij nog maar twee van de artikelen die inhaken op het omgaan met de naaste of het zijn van naaste. Van de blikvanger tot de bijbelrubriek en woord & beeld, ze belichten er een aspect van.

Een nieuw seizoen nodigt uit tot bezinning en de start ervan is een voor de hand liggend moment voor vernieuwing. Met ingang van deze editie nemen we afscheid van de Liedboek-rubriek, van de filmrubriek en van het onderdeel kerkvolk. In plaats daarvan gaan we maandelijks op zoek naar spiritualiteit in moderne muziek en in videoclips die verspreid worden via het internet. Als nieuwe columnist verwelkomen we Samuël Gerrits, die ons zijn observaties en bespiegelingen voorlegt vanuit zijn perspectief als kerkelijk jeugdwerker.

>> Bekijk de inhoudsopgave van dit nummer
>> Lees het gratis artikel: ‘Grenzen stellen s niet egoïstisch’

>> Neem een Proefabonnement!

 

Andere nummers