Woord & Dienst oktober 2012 / Gedenken

Herfst, Allerzielen, de laatste dingen, het einde van het kerkelijk jaar, eeuwigheidzondag, eindigheid. Op veel plaatsen wordt teruggekeken en stilgestaan de komende tijd. Vaak is er een moment van bijzondere aandacht voor hen die ons ontvielen.

Chris Doude van Troostwijk plaatst ethische kanttekeningen bij het wezen van het uitvaartritueel. Wie wij zijn gaat boven wat we kunnen, stelt hij. En met de Laatste, alomvattende, Eer schenk je iemand als het ware de oeuvreprijs voor wie hij of zij was. Maar hetgeen in het uitvaartritueel tot uitdrukking wordt gebracht, ziet hij soms bedenkelijk verschuiven. Een uitvaartonderneemster komt aan het woord over hedendaagse ontwikkelingen in de vormgeving van het afscheid. Opvallend daarin is dat ze aangeeft geleerd te hebben van de kerk; de kerk weet alle aanwezigen, de hele gemeenschap, te betrekken bij het gebeuren. Daarnaast een paar indrukken van manieren om overledenen te gedenken . Van heel persoonlijke tot heel moderne rituelen.

En hoe gedenken we in de kerkdienst? Piet Schelling kiest ervoor de gedachteniszondig ‘zondag van de verbinding’ te noemen. Hij legt uit waarom, en geeft een indruk van hoe deze ingevuld kan worden.

In het voorjaar is een beperkt ‘tevredenheidsonderzoek’ gehouden onder de lezers van W&D. De redactie heeft dit een aantal ideeën en aandachtspunten opgeleverd die deels al eerder in het blad ingebracht zijn, deels nog volgen. Een van de ideeën was om naast boeken ook aandacht aan films te besteden. Vanaf dit nummer beginnen we met een rubriek waarin films besproken worden, en de redactie kan met groot genoegen melden dat deze de komende tijd ingevuld zal worden door Kees Posthumus, voormalig eindredacteur van dit blad.
Daarnaast starten we een rubriek ‘hartstochtelijk’. Op deze plek ruimte voor een pleidooi of een tirade, recht uit het hart. Dominee Kieskamp bijt het spits af. Ten slotte gaan we met ingang van dit nummer aandacht besteden aan ‘kerkvolk’. Een tijd lang zullen we een bijzondere, aandoenlijke of anderszins opmerkelijke kerkelijke kostganger in beeld brengen. In deze W&D: de negenjarige Myrthe die de koningin een hand gaf en die trots is op haar bijnaam ‘kerkrat’.

Andere nummers