Woord & Dienst december 2015 / Kerst

Bij uitstek kerst is een bijzonder feest. Kerst wordt gevierd door iedereen en vorm en betekenis lijken geannexeerd door de wereld – de westerse in ieder geval. De verwachtingen zijn hooggespannen. De entourage, de kleding, het gezelschap en zeker ook het eten moeten perfect zijn, en de verjaardag van Jezus en het ‘vrede op aarde’ worden gevierd door de krant en de noodopvang om de hoek tijdelijk buiten het bewustzijn te parkeren. Waarmee kerst voor velen trouwens een regelrechte krachttoer
geworden is.

Wat is er nog specifiek christelijk aan het feest? De verwachtingen omtrent de drukste kerkdiensten van het jaar zijn hooggespannen en niemand zit te wachten op een kritische vraag, laat staan een waarschuwing of een ‘preek’ in enge zin. Jezus brengt toch vrede op aarde? Met het kindeke lijken we even in slaap gewiegd te willen worden door een heelmaker die een toverstokje lijkt te hebben. Even wegdromen van terreur, vluchtelingen en klimaat.

Wanneer de reden van je eigen vreugde op een net iets ander vlak ligt, kan het lastig zijn om voluit mee te vieren in zo’n sfeer. God die zich klein maakt en zich afhankelijk maakt van mensen? God die komt om te dragen wat geen mens dragen kan? God die komt voor degenen die wij links laten liggen? God die geen mens wordt maar vlees? God die overtuigt met: ‘Wees niet bang!’ zonder dat er iets verandert aan de wereldfeiten? Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan? Helaas. Het is niet gemakkelijk.

Dick Vos, eindredacteur

>> Bekijk de inhoudsopgave van dit nummer
>> Bekijk een paar pagina’s op uw scherm

>> Het gratis artikel uit dit nummer: ‘Stille Nacht’

Neem een (proef)abonnement!

 

Andere nummers