Woord & Dienst december 2013 / Verwondering

“Ik verwonder me dagelijks”, riep ik tijdens de voorbereiding van dit nummer. Zoals laatst. In mijn zaterdagkrant wordt momenteel steeds een item ‘Aan tafel’ geplaatst. Ik geniet van de foto gemaakt door een fotograaf die ik bewonder, en bekijk nieuwsgierig het dagelijks leven van anderen. De tekst lees ik in tweede instantie. Hé, Henk Jan? En ik bekijk de foto opnieuw. Ja, hij is het… De achterneef die toch een woeste blonde kuif had, is het echt. Maar nu met een kortgeknipte grijze rand rond de oren, kaal van boven. En verwonderd laat ik mij meevoeren op de golven van de herinneringen die zich opdringen.

Verwondering leent zich amper voor stevige beschouwingen. Zij moet zich aandienen. Dat blijkt ook uit de bijdragen in dit nummer. Ze tikken het thema aan, doen verslag van ervaringen of proberen zelf verwondering op te roepen. Dat het in deze tijd van het jaar vaak verbonden wordt aan Kerst, zal niet verbazen. Het ‘Komt, verwondert u hier, mensen’ was een van de redenen om juist dit thema te kiezen voor ons decembernummer.

In dit nummer pas aandacht voor de Assemblee van de Wereldraad van Kerken in Busan en voor de novembersynode PKN. Inderdaad: op het moment dat de vorige W&D bij u op de mat viel, waren deze vergaderingen al voorbij. Vóór ze afgelopen waren, lag dat nummer echter al bij drukker.

De afgelopen tijd plaatsen we een aantal afscheidsinterviews. Om verschillen-de, steeds persoonlijke redenen verlieten diverse leden de redactie van W&D. Met genoegen kan ik nu melden dat ds. Kees van den Berg uit Nieuw-Vennep is toegetreden tot de redactie. En we krijgen meer versterking de komende maanden, dat is al duidelijk. We zijn ervan overtuigd dat we uw blad met de verwachte versterking enthousiast en vol nieuwe ideeën kunnen blijven maken – liefst nog beter.

Andere nummers